Перевезено: приобретено: заправлено: итоги 2014



жүктеу 22.42 Mb.
Pdf просмотр
бет4/13
Дата24.03.2017
өлшемі22.42 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

арасы  110  шақырым,  өзі  үш  бірдей 

таулы  алқаптың  түйіскен  жерінде, 

арқырап  жатқан  Агстев  өзенінің 

жағасында орналасқан. Осы тұста ар-

мян мәтелін айта кетудің орайы келіп 

тұр:  «Егер  жаннатта  таулар,  орман-

дар  мен  бұлақтар  болғанда,  жаннат 

Дилижанға  ұқсар  еді».  Қаланың  өзі 

және айнала төңірегінің бәрі ұлттық 

қорықтың  аумағына  кіреді  және 

Кіші Кавказдың қылқан жапырақты 

ормандарымен  қоршалған.  Таудың 

саф  ауасы  қарағайдың  емдік  хош 

иісіне  бай.  Дилижанда  қасиеті 

жағынан  Грузиядағы  Боржоми  мен 

Францияның  Виши  курорттарының 

суларына  көп  ұқсайтын  мине-

ралды 

қайнарлар 



жеткілікті. 

Курорттың  биігінде  сыртқы  орта-

дан  жасырынғандай  Празлич  көлі 

созылып  жатыр,  өзі  армян  тілінен 

аударғанда  «таза  көл»  дегенді 

білдіреді. Дилижанның маңында ар-

мян архитектурасының дара нысан-

дары  бой  көтерген,  олар  –  Агарцин 

мен Гошаванк шіркеулері. 

X-XIII  ғасырларда  салынған  Агар-

цин  монастыры  мен  Дилижан 

арасындағы қашықтық 18 шақырым, 

шіркеу 

Иджеван 


жотасында 

орналасқан.  Күміс  ғасыр  аталған 

кезеңде  шіркеу  армян  шіркеулік 

архитектурасының 

даңқты 

орталығы  болып,  орта  ғасырдағы 



Арменияның  ең  үздік  мәдени 

ошақтарының  қатарына  кірді.  Үш 

жүз  жыл  бойы  бір-бірінің  орнын 

басқан тас ұсталары бұл нысандарда 

өз  қолтаңбаларын  қалдырып  отыр-

ды.  Олардың  мұра  етіп  қалдырған 

нысандары осы елдің жауһарларына 

айналды.  Әулие  Аствацациннің 

негізгі 

монастырьлық 

шіркеуі 

1281  жылы  салынды.  Кешеннің  бір 

ерекшелігі  –  екі  залдан  құралған  ас 

үй  бөлмесі  болатын.  Сыртқы  орта-

дан  оқшауланған,  бізге  үйреншіксіз 

болған  идиллиялық  тыныштықты 

сезіну үшін де Агарцин монастырына 

бару керек. 

Дилижаннан  20  минуттық  қашы-

қтықта,  Гош  елді  мекенінде  көне 

монастырьлық  кешендердің  бірі 

Гошаванк  орын  тепкен.  Армянның 

көрнекті  ғалымы,  құқықтанушы 

және  мысалшы  Мхитар  Гош 

1188  жылы  Гетик  өзенінің  оң 

жағалауында,  зілзаланың  салда-

рынан  қираған  шіркеудің  орнын-

да  осы  кешеннің  негізін  қалады. 

Гошаванкта  әулие  Аствацациннің, 

әулие  Григор  мен  әулие  Григор 

Лусаворичтің шіркеулері, кітапхана 

мен  мектеп  ғимараты  орналасқан. 

Тарихи  деректерде  монастырьда 

университеттің,  көптеген  жазба-

лар  сақталған  семинариялардың 

болғаны айтылады. 

«Мимино»  фильміндегі  Фрунзик 

Мкртчянның  кейіпкері  Рубен  Вар-

танович  Хачикян  (Рубик)  Дили-

жанда  тұратын.  Рубиктің  сөзінше, 

Дилижан  тазалық  пен  құбырдан 

келетін  су  сапасы  бойынша  әлемде 

екінші  орында  екен  (бірінші  орын-

да – Сан-Франциско). Дәл осы себеп-

тен  2011  жылы  қалада  «Мимино» 

фильмінің  кейіпкерлері  Рубен  Ха-

чикян  (Фрунзик  Мкртчян),  Валико 

Мизандари (Вахтанг Кикабидзе) мен 

Иван  Волоховқа  (Евгений  Леонов) 

арналған ескерткіш орнатылды. 

Ереваннан  20  шақырым  әріде  Эч-

миадзин  орын  тепкен,  бұл  көне 

қала  армян  апостол  шіркеуінің  діни 

және  әкімшілік  орталығы,  Католи-

кос  резиденциясы,  армянның  жаңа 

туған  нәрестелерін  шоқындыруға 

арналған  хош  иісті  сабындар  та-

зартылатын  орын.  Эчмиадзиннің 

мағынасы  –  «Тәңірдің  бірден-бір 

ұлының  дүниеге  келетін  орны». 

Қаланың  негізі  II  ғасырдың  бірінші 

жартысында  қаланды  (ол  кезде 

шіркеу  Вагаршапат  деп  аталатын) 

және 163 жылдан бастап, римдіктер 

Арташатты  құлатқаннан  кейін, 

оны  көне  Арменияның  жаңа  аста-

насы  деп  жариялады  да,  бірнеше 

ғасыр  бойы  ол  мәдени,  саяси  және 

діни  орталық  болды.  Эчмиад-

зин  кафедралды  соборының  та-

стары  –  Рим  мен  Византияның 

құлдырауының,  Арменияның  хри-

стиан  дінін  қабылдағанының,  бірі 

кетіп,  бірі  жаңадан  сайланған  ар-

мян  патшаларының  таққа  отыру 

салтанаттарының куәгерлері. 



52

аумак территория domain

O

ne hour flight from Aktau – and 



you  land  in  a  sunny  Yerevan, 

the  ancient  capital  of  Armenia, 

where  life  is  fully  blooming 

throughout  the  country,  as  peace  and 

tranquility  settled  in  the  other  noble 

cities  and  historic  places.  Everything  is 

delicious  in  Armenia,  even  the  air  that 

be consumed with a spoon, and its water 

drunk by gallons. This country has a lot of 

beautiful places, a rich historical heritage 

and  Christian  significance,  since  it  is  the 

Armenians who adopted Christianity as the 

first primary state religion in 301 AD. The 

proclamation of Christianity is connected 

with the name of King Tiridates III, getting 

healed,  according  to  the  legend,  from  a 

serious illness in exchange for acceptance 

of  the  Christian  faith.  The  monastery  of 

Khor Virap is one of the shrine places of 

the  Armenian  Apostolic  Church  and  is  a 

place of pilgrimage.

Yerevan  is  a  clean  and  incredibly 

hospitable city that combines the ancient 

and  modern  buildings  that  do  not  stand 

out of the picture. The capital of Armenia 

was  planned  by  the  greatest  architect 

Alexander  Tamanyan.  The  city  streets 

as  the  rays  of  sunlight  diverge  from  the 

central  Republic  Square,  one  of  a  kind 

due  to  its  shape,  its  mosaic  ornaments 

and,  of  course,  the  singing  fountains. 

When they begin to sing, it seems like an 

overwhelming  concert  of  classical  music, 

plunging the entire city in a festive mood 

of  intoxicated  evening.  The  main  square 

of Yerevan housed the main buildings of 

the country: the Government House, the 

building  of  the  Ministries  of  Economy, 

Communications,  and  Foreign  Affairs, 

House  of  Union,  Museum  of  the  History 

of Armenia and National Art Gallery, and 

another building on the square is the most 

expensive  hotel  in  the  city  –  "Marriott 

Armenia".

The most famous landmark of the city is a 

complex "Cascade", the system of stepped 

paths,  fountains  and  flower  beds,  which 

connect  the  center  of  Yerevan  Victory 

Park.  The  majestic  structures  created  by 

the world renowned sculptor are located 

at  each  of  the  five  levels  of  the  Yerevan 

"Cascade", but in the top tier there is the 

house-museum  of  Charles  Aznavour  – 

National  Hero  of  Armenia  and  the 

legend in the world of chanson. At the top 

of the city (at a height of 54 meters) in the 

park  there  is  a  monument  Hakhtanak  – 

"Mother  Armenia"  (22  meters  tall), 

erected in honor of the Soviet victory in 

the Great World War II.

And in the end one cannot talk about the 

town  without  mentioning  the  domain 

Armenia  –  brandy  production,  which  is 

represented by two factories: "Ararat" and 

the wine & vodka factory "Ararat Noah". If 

you wish to taste a great Armenian brandy 

«following you, Ararat, oh my Armenia…» – these words of the song express joy, 

excessive enthusiasm and pride for Armenia, thus, travelling in my country and 

enjoying the open spaces, views of mountain ranges, lakes, ancient monaster-

ies and rich greenery, I want to sing these lines. Indeed, in Armenia people talk 

about Ararat: «So close and yet so far…» – because the mountain is now on the 

territory of modern Turkey, which does not recognize the Armenian genocide 

of 1915 and the border which to this very day is closed. Therefore, for political 

statutes it is possible to drive up to the foot of the mountain, but no chance to 

touch it. However, despite the fact that the Turkish territory possesses the majes-

tic Ararat (5165 m), covered with snow and glaciers, the Armenians consider it 

their pride and a symbol of their country, and the sacred land to which, according 

to the Bible, Noah's Ark landed – their historical territory. There is also the small 

Ararat (3950 m), which is affectionately called Armenians as «Sis», while large 

Ararat is «Masis».



THE PLACE WHERE 

THE ARK LANDED

53

аумак территория domain



ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

then you can go down to their cellar, and at 

the same time to get acquainted with the 

history  of  production  and  storage  of  the 

drink that warms up the soul.

Continuing  the  journey  in  the  country, 

one  must  visit  Garni  and  Geghard  areas 

whose  history  stretches  back  to  the 

base  in  Armenia.  Like  many  other  cities, 

Garni  is  the  custodian  of  antiquity.  In  its 

base there is a IV–III century fortress that 

served  as  the  residence  of  the  kings  of 

Armenia. Present to this day among most 

of  the  ancient  structure  sites,  Armenia 

has a temple of the Sun, which occupies 

the  highest  point  of  existing  fortress. 

This temple, built in the I century BC with 

basalt, was dedicated to one of the gods of 

the Armenian pagan pantheon, the god of 

the sun – Mitra.

At 7 kilometers north-east of Garni, above 

the  gorge  of  the  Azat  river,  there  is  the 

famous  Geghard,  famous  for  its  rocky 

architecture and church, dug into the rock. 

Today the name of Ayrivank (ie the Cave 

Monastery),  comes  from  a  legend  which 

tells that there was stored the spear that 

pierced  Christ  on  the  cross,  one  of  the 

Roman legionaries guarding him.

Geghard Monastery is very impressive in i

ts severe simplicity and splendor seemingly 

borrowed  from  surrounding  scenery  – 

equally  severe  and  beautiful.  Inside 

Geghard  temple  just  as  majestic  inside 

as the outside: dim halls of stone, lit only 

by  low  flame  candles  and  scattered  rays 

of  sunlight  coming  through  the  arched 

window in a carved ceiling, and the gentle 

murmur  of  water  flowing  through  the 

walls give it a very mysterious appearance. 

One of the walls of the sanctuary from the 

outside  is  covered  with  small  hollows  in 

which visitors monastery trying to throw 

stones "for luck."

The  center  of  Armenia,  of  course,  is 

the  Sevan  Lake,  which,  as  they  say,  is 

superior  in  the  area  of  "Moscow  itself". 

Beautiful water surface, merging with the 

horizon  goes  to  infinity,  and  the  silent 

stillness  is  broken  only  play  local  elder 

domra and the cries of seagulls hovering in 

the  air  in  search  of  "trout"  –  the  well-

known Sevan trout.

Then as you go to the north-east of the 

Sevan  lake  –  you  will  find  yourself  in 

the  town  of  Dilijan,  which  is  located 

110  kilometers  from  Yerevan  –  at 

the  junction  of  three  picturesque 

mountain  valleys,  on  the  banks  of  the 

fast-running river Aghstev. Incidentally, 

the Armenian proverb says: "If heavens 

were  in  the  mountains,  forests  and 

springs,  the  paradise  would  look  like 

Dilijan".  The  territory  of  the  city,  with 

all  the  surrounding  areas,  is  a  national 

park  that  borders  on  all  its  sides  with 

the  chains  of  the  Lesser  Caucasus, 

covered with deciduous and coniferous 

forests. The clean mountain air is filled 

with  the  healing  scent  of  pine  trees. 

Dilijan  is  also  rich  in  mineral  springs 

which  properties  are  close  to  the 

waters of Borjomi in Georgia and Vichy 

France.  At  the  top  of  the  resort  as  if 

hiding  from  prying  eyes  there  is 

Parzlich  lake,  which  is  translated  from 

Armenian as "clear lake". In the vicinity 

of Dilijan there are the masterpieces of 

Armenian architecture – Haghartsin and 

Goshavank.

Haghartsin Monastery, built in the X–XIII 

centuries, is located 18 km away from the 

town of Dilijan, in a wooded valley Idjevan 

ridge.  In  the  days  of  the  Silver  Age,  the 

monastery was a great center of Armenian 

church architecture and one of the leading 

cultural centers of medieval Armenia. For 

three  centuries,  successive  generations 

of  stone  craftsmen  had  been  adding  to 

the total ensemble of his works. The main 

Collegiate  Church  of  St.  Astvatsatsin 

built  in  1281.  In  the  monastery  one  is 

experiencing the unusual feeling of idyllic 

peace that reigns in this cut off from the 

outside world location.

A  20-minute  drive  from  Dilijan,  in 

the  village  of  Gosh,  there  is  another 

ancient monastery complex – Goshavank. 

Founded  in  1188,  Goshavank  has  the 

church  of  St.  Astvatsatsin,  St.  Gregory, 

St. Gregory the Illuminator, library, school 

building.  Historical  sources  mention 

the  existence  of  a  monastery  university, 

seminary,  where  he  kept  and  created 

numerous manuscripts.

At  20  kilometers  from  Yerevan  there  is 

Echmiadzin  –  the  ancient  city,  which  is 

the  spiritual  and  administrative  center 

of  the  Armenian  Apostolic  Church,  the 

seat  of  the  Catholicos  of  all  Armenians. 

Echmiadzin  means  "place  of  the  descent 

of the only begotten son of God." The city 

was founded in the first half of II century 

(then called Vagharshapat) and 163 years 

after the Roman destruction of Artashat, 

was declared as the new capital of ancient 

Armenia,  and  for  several  centuries  it 

had  been  its  cultural,  political,  and  later 

religious center. The stones of Echmiadzin 

Cathedral  are  the  contemporary  decline 

of Rome and Byzantium, witnessing of the 

events  associated  with  the  adoption  of 

Christianity  and  the  coronation  of  many 

Armenian kings.



54

аны


қ-қанық детали details

ИНТ

ЕРЕ

СНЫ

Е 

ФАК

ТЫ 

О КА

МИН

АХ

В Британии дети бросают письма Отцу 

Рождества в горящий камин. Они пишут 

свои желания на листках бумаги, но вместо 

того, чтобы отправить по почте, бросают в 

горящий камин, надеясь, что дым поднимет 

их по трубе и донесет до Северного полюса. 

Если письмо не успеет подняться и загорится, 

ребенку придется написать другое.

Камин Gold Iron Dog 05 Huraxdax – 

это самый дорогой камин с функциями 

любого другого, но за 4 млн. долларов. 

Создатели утверждают, что они работа-

ют с драгоценными металлами и с пре-

данностью клиентам. Название камина 

означает «польза от счастья», а как 

может быть иначе, если печка изготов-

лена из золота и может отопить около 

сотни квадратных метров жилья.

55

аны


қ-қанық детали details

ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

56

аны


қ-қанық детали details

56

ТЕМА



НОМЕРА

ЛАУЛАҒАН


 

ЖАЛЫН ЖЫЛУЫ 

АЛАУ... ОНЫҢ СҰЛУЛЫҒЫНАН КӨЗ АЛМАЙ ҚАРАЙ 

БЕРГІҢ КЕЛЕДІ. ЖАЛЫННЫҢ ЖЫЛУЫНСЫЗ ӨМІР 

СҮРУ МҮМКІН ЕМЕС. ЕСКІ ЗАМАНДА АЛАУДЫҢ КҮШІН 

ЕРЕКШЕ ҚАСИЕТТІ САНАП, ЖАҺАНДАҒЫ ҚҰДІРЕТТІҢ ЕҢ 

ҰЛЫСЫНА БАЛАДЫ. ОҒАН ҚҰДАЙДАЙ СЫЙЫНДЫ. БАСЫН 

ИДІ. КЕЙІННЕН АДАМЗАТ ОНЫ ЫРҚЫНА КӨНДІРДІ ДЕ, 

ОШАҒЫНДА ЛАУЛАТТЫ.  

57

аны



қ-қанық детали details

ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

57

ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

ПРИТЯЖЕНИЕ 

ОГНЯ


ОГОНЬ... ОТ ЕГО КРАСОТЫ НЕВОЗМОЖНО 

ОТВЕСТИ ВЗГЛЯД. БЕЗ ЕГО ТЕПЛА 

НЕВОЗМОЖНО ЖИТЬ. В ДАЛЕКИЕ ВРЕМЕНА 

СИЛА ОГНЯ ПОСТАВИЛА ЕГО ВО ГЛАВУ 

ВСЕЛЕНСКИХ ОТНОШЕНИЙ И СДЕЛАЛА 

ПРАРОДИТЕЛЕМ ВСЕХ СТИХИЙ. ОН 

ВОСПРИНИМАЛСЯ КАК БОГ. И ТРЕБОВАЛ 

ПОКЛОНЕНИЯ. ЧЕЛОВЕК ПРИРУЧИЛ ОГОНЬ 

И ПОСЕЛИЛ ЕГО В ОЧАГЕ, КОТОРОМУ 

МОЛИЛСЯ.


58

аны


қ-қанық детали details

О

чаг, разведенный на камнях, дал многое: возмож-



ность готовить пищу, обогревать жилище, обра-

батывать металлы. Он помог построить цивили-

зацию и стал основой культуры людей.

Первые упоминания о приготовлении пищи на горячих 

камнях, сложенных кругом, относятся к эпохе неолита. 

Время вносило изменения в быт человека, однако очаг 

долгие века оставался в виде костра. Но все-таки спосо-

бы сохранения и поддержания пламени совершенство-

вались.  Как  утверждают  археологи,  около  4  тысяч  лет 

назад  человек  догадался  поместить  огонь  под  глиня-

ный свод. Настенные рисунки в египетских гробницах 

рассказывают о том, что при Рамзесе появились первые 

предшественницы  известных  сводчатых  печей.  Благо-

даря предприимчивым финикийцам они распространи-

лись по всему Средиземноморью и попали в Европу.

Термин «камин» появился в Древнем Риме (от латинско-

го слова caminus – открытый очаг). Дома и виллы древ-

них римлян отапливались с помощью комнатных печей 

с  открытой  топкой  и  прямым  дымоходом  (каминами). 

Зодчий  эпохи  Возрождения  Андрео  Палладио  в  своем 

знаменитом трактате об архитектуре так описывал рим-

ские камины: «Древние имели обыкновение нагревать 

свои комнаты следующим образом: строились на сере-

дине  камины  с  колоннами,  поддерживающими  архи-

травы, над которыми высилась пирамида, куда уходил 

дым...». То есть в Древнем Риме камин представлял со-

бой самостоятельную конструкцию с балками, поддер-

живающими трубу, но не связанными со стенами дома. 

Намного позднее камин переместился к одной из стен.

Қ

аланған  тастың  үстіне  жағылған  оттың  пайдасы 



көп  еді:  оның  үстінде  ас  пісті,  үй  жылынды,  ме-

талл қорытылды. Ол өркениетті қалыптастыруға 

көмектесті де, адамдар мәдениетінің негізіне айналды.  

Шеңбер етіп қаланған ыстық тасқа пісірілген тамақ ту-

ралы  алғашқы  деректер  неолит  дәуіріне  тиесілі.  Уақыт 

адамзат тұрмысына өзгерістер алып келді, дей тұрғанмен 

адамдар  ағаш  қалап от  жағудан  ары  аса  алмады. Сонда 

да,  от  жағудың  әдістері  біршама  жетілдіріле  бастады. 

Археологтар  төрт  мың  жыл  алдын  адамдар  балшықты 

біріктіріп, одан күмбез жасауды үйренгенін алға тартады. 

Мысырлық бейіттердегі қабырға суреттерінен Рамзес за-

манында балшықты пештердің алғашқы үлгілері пайда 

болғанын  білеміз.  Алғыр  финикийліктердің  арқасында 

мұндай пештер бүкіл Жерорта теңізіне тарап, әрі қарай 

Еуропаға да жетті. 

«Алауошақ»  термині  көне  Римде  (латын  тілінен 

аударғанда caminus – ашық ошақ) пайда болды. Ондағы 

үйлер  мен  виллалар  алды  ашық,  мұржасы  тік  бөлме 

пештерімен  (алауошақ)  жылытылды.  Қайта  өрлеу 

дәуірінің сәулетшісі Андрео Палладио архитектура жай-

лы  өзінің  әйгілі  трактатында  рим  алауошақтарына  си-

паттама  берді:  «Ілгеріректе  адамдар  бөлмелерін  былай 

жылытты: көлденең ағашты тіреп тұратын бағаналары 

бар  алауошақтардың  үстінде  түтінді  тартатын  пи-

рамида  тұрды...  ».  Яғни  ежелгі  Римде  алауошақты  үй 

қабырғасына жанастырып емес, мұржаны ұстап тұратын 

бөренелермен өз алдына бөлек соққан. Уақыт өте келе ол 

біз айтып отырғандай, қабырғалардың біріне жанамалап 

соғылатын болды. 

58

Черепичный камин внутри одного из домов Геркуланума, уничтоженного Везувием. Помпеи



Фото: Изабелла Пфеннингер

59

аны



қ-қанық детали details

ASPAN I Kazakhstan I февраль 2015

Камин в Дольмене Su Nuraxu di Buramini, 1500 год до н. э., Сардиния

Фото: apriestlife.blogspot.com


60

аны


қ-қанық детали details

«ИЗЮМИНКА» 

В ДОМАХ СРЕДНЕВЕКОВЬЯ

Следующим шагом в усовершенствовании камина стало 

слияние топки и дымохода со стеной и окончательное 

превращение камина в законченный предмет архитек-

туры  и  интерьера.  В  дальнейшем  именно  камин  стал 

доминантой домашнего интерьера, вокруг него выстра-

ивается  общая  композиция,  определяя  национальные 

черты, достаток и пристрастия хозяина дома.

В  средневековье  главным  назначением  камина  все 

еще  оставалась  функция  очага  (приготовление  пищи 

и обогрев помещения) независимо от размеров дома и 

достатка  хозяев.  В  качестве  материала  в  основном  ис-

пользовался тесаный камень, позже – кирпич. В домах 

бедняков  камины  были  просты  и  функциональны.  В 

рыцарских замках, во дворцах сильных мира сего топ-

ки и порталы каминов отличались богатством отделки 

и  огромными  размерами,  они  позволяли  целиком  из-

жарить быка и обогреть большой зал. Камин размером 

с комнату можно увидеть в старинном аббатстве Мон-

Сен-Мишель или в знаменитом доме купца и финанси-

ста Жака Керра в Бурже во Франции.

ОРТАҒАСЫРЛЫҚ 

ҮЙЛЕРДІҢ ЕРЕКШЕЛІГІ

 

Ендігі  бір  өзгеріс  –  алауошақтың  оттығы  мен  мұржасы 



қабырғамен  біріктіріліп,  оның  архитектура  мен 

интерьердің толығымен жетілдірілген бір бөлігіне айна-

луы болды. Әрі қарай дәл сол алауошақ үй интерьерінің 

ең  маңызды  мүлігіне  айналды  да,  ұлттық  ерекшелік, 

бақуатты  тірлік  пен  үй  егесінің  әуестігін  айшықтап 

тұратын  өзге  дүниелердің  бәрі  сол  пештің  айналасына 

жайғастырылды. 

Орта ғасырларда үйдің үлкен-кішілігіне немесе тұрмыстың 

тәуірлігіне  қарамастан,  алауошақ  бұрынғысынша  пеш 

(тамақ пісіру мен үйді жылыту) қызметін атқара берді. 

Сол  заманның  пештерін  соғу  үшін  негізінен  жонылған 

тастар пайдаланылып, кейіннен оның орнын кірпіш ал-

мастырды. Кедей-кепшіктердің үйіндегі алауошақтар өте 

қарапайым еді әрі олар мақсатты түрде ғана пайдаланы-

латын.  Жаһанның  бақуатты  елдеріндегі  сарайлар  мен 

қамалдарда алауошақтың сырты мен оттығы айшықты 

да аса бай нақышымен және үлкендігімен ерекшеленді, 

оның  үстінде  бұқаны  бүтіндей  қуыруға  болатын  және 

өте кең деген залдың өзін жылыту қиындық тудырған 

жоқ.  Бөлменің  үлкендігіндей  алауошақты  көне  Мон-

Сен-Мишель  аббаттығында  немесе  Францияның  Бур-

жа  қаласындағы  саудагер  және  қаржыгер  Жак  Керрдің 

атақты үйінен көруге болады.  

61


Каталог: download
download -> №3 (03) 30 қараша, 2015 жыл
download -> ӘБ жұмысының 2015-2016 оқу жылының талдау нәтижелері
download -> Вестник пгу №1, 2010 106 Түйіндеме
download -> Қазақстан республикасы білім және ғылым министрлігі
download -> А. Әшімбаев Әбілхан қастеев шығармашылығы арқылы білімгерлердің
download -> Семинар-тренинг 3-4 октября 2014 года в Таразском государствен ном педагогическом институте был проведен семи
download -> Вестник пгу №4, 2010 134 Түйіндеме Доцент Нұрманова Ж. К. мақаласы «Компаративистиканың ғылыми өрісінде қазақ әдебиеті мен кинематографының шектесуі»
download -> Көгінен нұрын шашып, гүлдері бүршік ж ары п, ба ғы нд а бұлбұлы сайр а ға н
download -> Сабақтар "Қазақ хандығының құрылуы" "Өз тарихын білмеген халық, өзін де сыйламайды "
download -> М. тынышбаев және 1916 жылғЫ Ұлт-азаттық КӨтеріліс с. К. Тулбасиева


Поделитесь с Вашими друзьями:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


©emirsaba.org 2019
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет